Κυριακή 12 Ιουλίου 2015

AYTH ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ ΣΤΟΝ ΣΟΙΜΠΛΕ ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ «ΒΟΜΒΑ» ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

ΠΗΓΗ: ARXIPELAGOS.COM
veniamis


Απάντηση στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφανγκ Σόιμπλε έδωσαν οι Έλληνες εφοπλιστές μέσω του περιοδικού Crash Απριλίου, ο οποίος τους στοχοποίησε ευθέως λέγοντας πως βρίσκονται στο απυρόβλητο της κυβέρνησης.
Το τελευταίο διάστημα, ανάμεσα σε όλα όσα έχουν γράψει τα ξένα μέσα κατά της Ελλάδος και όσα έχουν πει διάφοροι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Αυτή που έκανε τη μεγαλύτερη αίσθηση ήταν του κ. Σόιμπλε, του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, ο οποίος ευθέως είπε ότι η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να φορολογήσει τους εφοπλιστές ώστε να μην έχει ανάγκη επιπλέον δανεισμό.
Το CRASH έκανε μια ενδελεχή έρευνα για να διαπιστώσει εάν πράγματι αυτό που είπε ο κ. Σόιμπλε είναι αληθές αλλά και γιατί στοχοποίησε τον ελληνικό εφοπλισμό.
Η πραγματικότητα, λοιπόν, είναι ότι οι Έλληνες εφοπλιστές και η ελληνική ναυτιλία όχι μόνο καταβάλλουν στο Δημόσιο όσα τους αναλογούν, αλλά και αποτελούν έναν από τους βασικούς πυλώνες της εθνικής οικονομίας.
Η επίκληση, όμως, του κ. Σόιμπλε δεν ήταν τυχαία. Αποτελεί μέρος της προσπάθειας της γερμανικής ηγεσίας να προκαλέσει ρήγμα στις σχέσεις της ελληνικής πολιτείας και του εφοπλισμού, καθώς οι Γερμανοί, των οποίων η εμπορική ναυτιλία φθίνει σε αριθμό πλοίων και χωρητικότητα, κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να προσελκύσουν οι ίδιοι επιπλέον πλοία.
Είναι γνωστό ότι οι Γερμανοί, που κατηγορούν την Ελλάδα ότι «χαϊδεύει» τους εφοπλιστές, διαθέτουν ένα «παραδεισένιο» φορολογικό σύστημα για τη ναυτιλία με τεράστιες φοροαπαλλαγές και ελαφρύνσεις στους επενδυτές, ανάλογο με εκείνο που εφαρμόζουν η Ιρλανδία, η Ιταλία, το Βέλγιο και η Μάλτα.
Αντίθετα, οι Γερμανοί παρέχουν και κίνητρα και επιδοτήσεις στους εφοπλιστές που έχουν τη γερμανική σημαία, τα οποία τα είχε νομοθετήσει ο κ. Σόιμπλε μέσω συνεταιρισμών περιορισμένης ευθύνης. Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο το 2007 τα περίφημα KG Funds άντλησαν 10 δισ. δολ.
Εφοπλιστικοί κύκλοι, μάλιστα, λένε χαρακτηριστικά ότι «ο Σόιμπλε μισεί την ελληνική ναυτιλία επειδή ο ίδιος δεν μπόρεσε να στηρίξει τη γερμανική, παρά τα όσα έχει κάνει μέχρι τώρα». Οι ίδιοι υποστηρίζουν πως αυτό που «καίει» τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών είναι ότι μεγάλο μέρος του στόλου που προσπάθησε να χτίσει η Γερμανία αγοράστηκε από τους Έλληνες, τους οποίους σήμερα κατηγορεί. «Κι αυτό, παρ” όλο που η Γερμανία έχει δημιουργήσει το καλύτερο φορολογικό πλαίσιο στην Ευρώπη για τη ναυτιλία» επισημαίνουν οι ίδιοι κύκλοι.
Ένα από τα… κόλπα της Γερμανίας είναι και ο θεσμός του λίζινγκ άουτ. Οι Γερμανοί μπορούν να επενδύουν στα πλοία χωρίς να πληρώνουν φόρο και να τα εκμεταλλεύονται άλλοι, κάτι που στην Ελλάδα απαγορεύεται. Όταν, εξάλλου, η Γερμανία προσπάθησε να επιβάλει επιπλέον φορολογία, οι αντιδράσεις ήταν εντονότατες και οι Γερμανοί εφοπλιστές απείλησαν να αλλάξουν σημαία.
nautilia-2
Η αιτία της επίθεσης Σόιμπλε
Πάντως, οι Έλληνες εφοπλιστές υποστηρίζουν ότι εάν το φορολογικό σύστημα που διέπει τον ελληνικό εφοπλισμό ήταν τόσο καλό, οι Γερμανοί εφοπλιστές θα έρχονταν στην Ελλάδα και δεν θα πήγαιναν στην Κύπρο, στην Ιρλανδία, στην Αγγλία και το Ντουμπάι. «Η ελληνική ναυτιλία είναι η πρώτη δύναμη στον κόσμο. Γι’ αυτό και απώτερος στόχος της Γερμανίας είναι να πάψει η χώρα να διαθέτει το τεράστιο όπλο της πρώτης ναυτιλιακής δύναμης στην ΕΕ» επισημαίνουν οι ίδιοι.
Η κριτική που ασκείται, λοιπόν, εναντίον της φορολογικής μεταχείρισης της ελληνόκτητης ναυτιλίας από το ελληνικό κράτος είναι κακοπροαίρετη και μη
τεκμηριωμένη. Εάν κανείς συγκρίνει τα φορολογικά συστήματα όλων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποδεικνύεται ότι όλα ακολουθούν ανάλογη ειδική μεταχείριση της ναυτιλίας τους προκειμένου να κρατήσουν τα οφέλη για τις εθνικές οικονομίες τους, αλλά και για το σύνολο της Ευρώπης.
Μην ξεχνάμε ότι στο σημερινό παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον έχουν προστεθεί νέες δυνάμεις από τρίτες χώρες -όπως Κίνα, Ρωσία, Ινδία- που με ανταγωνιστικές τιμές προσπαθούν να εισβάλουν δυναμικά στον χώρο της ναυτιλίας. Θα πρέπει να σημειωθεί, εξάλλου, ότι το ελληνικό μοντέλο του φόρου χωρητικότητας των πλοίων, το οποίο ελέγχθηκε και εγκρίθηκε κατά την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ακολουθήθηκε από όλα σχεδόν τα κράτη της ΕΕ και μάλιστα στα περισσότερα από αυτά με ακόμα πιο ευνοϊκή δομή. Αντίστοιχο, εξάλλου, σύστημα έχει και η Γερμανία, όπου παρέχει τη δυνατότητα σε ναυτιλιακές εταιρείες να φορολογηθούν βάσει του συστήματος φόρου χωρητικότητας αντί της υπαγωγής τους στον αντίστοιχο γερμανικό Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος. Συγκεκριμένα, με την υπαγωγή στο σύστημα φόρου χωρητικότητας οι γερμανικές ναυτιλιακές εταιρείες ή οι πλοιοκτήτριες εταιρείες με γερμανική σημαία απαλλάσσουν τα κέρδη που προκύπτουν από τις επιλέξιμες δραστηριότητες των πλοιοκτητριών εταιρειών, αφού ο φόρος χωρητικότητας εξαντλεί την εταιρική φορολογική υποχρέωση της ναυτιλιακής εταιρείας.
Αντίθετα με τις υπόλοιπες χώρες, η Ελλάδα έχει επιβάλει, εκτός από τον φόρο στους Έλληνες πλοιοκτήτες, την υποχρεωτική απασχόληση Ελλήνων ναυτικών στα πλοία με ελληνική σημαία. Οι Έλληνες, όμως, πλοιοκτήτες απασχολούν και σε πλοία υπό τρίτες σημαίες Έλληνες ναυτικούς λόγω της εμπιστοσύνης που υπάρχει στην ελληνική ναυτοσύνη και τεχνογνωσία, παρ’ ότι καθιστούν τα λειτουργικά τους έξοδα υψηλότερα σε σχέση με άλλα κοινοτικά νηολόγια. Εδώ πρέπει να επισημανθεί ότι το λειτουργικό κόστος παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανταγωνιστικότητα του στόλου μιας χώρας προκειμένου να καρπώνεται τα οφέλη του παραγωγικού αυτού πυλώνα.
nautilia-3
Ο επαναπατρισμός και η πρωτιά
Να πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Η ελληνόκτητη ναυτιλία βρίσκεται, τις τελευταίες δεκαετίες, στην πρώτη θέση της διεθνούς κατάταξης με περίπου 4.000 πλοία, ενώ το ελληνικό νηολόγιο στις πρώτες θέσεις των σημαιών εντός της ΕΕ. Αυτό συνέβη γιατί μετά το 1975 όπου μπήκε το θεσμικό πλαίσιο με συνταγματική κατοχύρωση βάσει του νόμου 27/1975, ο ελληνικός εφοπλισμός ένιωσε νομική βεβαιότητα και ασφάλεια με αποτέλεσμα, παρ” ότι είχε αναπτυχθεί και γιγαντωθεί εκτός των ελληνικών συνόρων, π.χ. στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, να επαναπατρισθεί με εγγραφή των ελληνόκτητων πλοίων στο ελληνικό νηολόγιο και με τη διαχείριση να γίνεται από την Ελλάδα. Αυτός ο επαναπατρισμός δεν ήταν αμελητέος, καθώς προσέφερε στη χώρα πολύπλευρα οφέλη οικονομικής, κοινωνικής και στρατηγικής σημασίας. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, η ελληνόκτητη ναυτιλία αντιπροσωπεύει πάνω από το 7% του ΑΕΠ, προσφέρει χιλιάδες θέσεις εργασίας, ενώ ο εφοπλισμός και συνολικά η ναυτιλία επενδύουν και σε άλλους τομείς της ελληνικής οικονομίας. Χαρακτηριστικά, το 2009 ο ελληνικός εφοπλισμός είχε επενδύσει σε ακίνητα, όπως αποκαλύπτουν στοιχεία της Τράπέζας της Ελλάδος, πάνω από 1,5 δισ. ευρώ.
Παράλληλα, είναι και αξιοσημείωτο το κοινωνικό έργο μέσω ευαγών ιδρυμάτων, πολιτιστικών οργανισμών, μουσείων και δωρεών. Είναι φυσικό, λοιπόν, η ελληνόκτητη ναυτιλία να βρίσκεται στο στόχαστρο των προσκλήσεων από άλλα κράτη, προκειμένου να εγκαταστήσει τη διαχείριση των πλοίων της εκεί και να καρπωθούν οι χώρες αυτές τα παράγωγα οικονομικά οφέλη.
nautilia-5
Η ευρωπαϊκή ναυτιλία αποτελεί το 43% της παγκόσμιας ναυτιλίας, ενώ η Ελλάδα κατέχει το 47% της ευρωπαϊκής. Οι Έλληνες εφοπλιστές, όπως επισημαίνουν κύκλοι πολύ κοντά στον πρόεδρο της Ένωσης Θεόδωρο Βενιάμη, πιστεύουν ότι, παρά τα όσα λέει ο κ. Σόιμπλε, η ελληνική κυβέρνηση δεν θα πέσει στην παγίδα να έρθει αντιμέτωπη με την ελληνική ναυτιλία, γιατί τότε η χώρα θα κινδυνεύσει να χάσει τον πρώτο παραγωγικό πυλώνα της προς όφελος άλλων κρατών με ανταγωνιστική ναυτιλία. Παράλληλα, όμως, επισημαίνουν ότι και ο κ. Σόιμπλε κάνει λάθος στην κριτική του γιατί η ελληνική ναυτιλία αποτελεί τμήμα της ευρωπαϊκής και εάν στραφεί σε άλλες χώρες εκτός Ευρώπης, η απώλεια θα είναι σημαντική. Επομένως, η ελληνόκτητη ναυτιλία, ως εθνικό κεφάλαιο, πρέπει να παραμείνει στο ίδιο θεσμικό πλαίσιο προκειμένου να μη στερηθεί η Ελλάδα και η Ευρώπη τον παραγωγικό αυτό πυλώνα και τα συνακόλουθα οφέλη του, ιδιαίτερα στην κρίσιμη οικονομική συγκυρία που διανύουμε.
Εξάλλου, η ελληνική ναυτιλία είναι ο μοναδικός τομέας της οικονομίας μας που δεν έχει κανένα «άνοιγμα» ούτε «κόκκινα» δάνεια προς τις ελληνικές τράπεζες. Το μεγαλύτερο μέρος χρηματοδότησής της το αντλεί από τράπεζες του εξωτερικού, ενώ όσα δάνεια έχουν ληφθεί από ελληνικές τράπεζες, όπως πιστοποιούν οι ίδιες, αποπληρώνονται κανονικά. Αντίθετα, οι γερμανικές τράπεζες μόνο το 2004 είχαν χορηγήσει προς τους πλοιοκτήτες της χώρας τους πάνω από 100 δισ.
Οι Έλληνες πλοιοκτήτες, πάντως, όπως αναφέρουν κύκλοι προσκείμενοι στον πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων εφοπλιστών Θεόδωρο Βενιάμη, δεν πτοούνται από την κακόβουλη κριτική που δέχονται και επισημαίνουν ότι θα εξακολουθούν να στηρίζουν την ελληνική οικονομία με όλες τους τις δυνάμεις. Σε συνομιλία, μάλιστα, που είχε το CRASH μαζί τους, ανέφεραν αποκλειστικά ότι ήδη έχουν προτείνει προς την ελληνική πολιτεία αλλά και στους ναυτικούς συνδικαλιστικούς φορείς πρόταση, που αν γίνει αποδεκτή, θα δώσει ανάσα σε δεκάδες χιλιάδες νέους άνεργους αλλά και στην ελληνική οικονομία συνολικά. Συγκεκριμένα, έχουν προτείνει να τους επιτραπεί να κάνουν ατομικές συμβάσεις στα πληρώματα με βάση όμως τη διεθνή σύμβαση. Εάν, πράγματι, αλλάξει το σημερινό πλαίσιο και γίνει αποδεκτή η πρότασή τους, τα ελληνικά καράβια θα γεμίσουν με ελληνικά πληρώματα όλων των ειδικοτήτων που σημαίνει ότι θα μπορούσαν να απασχοληθούν στην ελληνική ναυτιλία πάνω από 100.000 εργαζόμενοι. Χαρακτηριστικά, πολλοί Έλληνες εφοπλιστές λένε ότι «εμείς θα θέλαμε και προτιμάμε να έχουμε ελληνικά πληρώματα γιατί θέλουμε να ξαναφέρουμε τη ναυτοσύνη στην Ελλάδα, χωρίς βέβαια αυτό να αποτελέσει μειονέκτημα στην ανταγωνιστικότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών μας».
Φυσικά, για να γίνει πράξη η πρόταση των Ελλήνων εφοπλιστών, πρέπει κυβέρνηση και συνδικάτα να υπερβούν τις ιδεολογικές αγκυλώσεις τους και να δουν την πρόταση ως σωσίβιο για την ελληνική οικονομία, αφού θα αποτελέσει και αιμοδοσία για δεκάδες χιλιάδες οικογένειες βγάζοντάς τες από την ανέχεια και τη φτώχεια, καθώς θα δώσει δουλειά σε κάποιο άνεργο μέλος τους, ενώ θα έφερνε και «ζεστό» χρήμα στην αγορά.
nautilia-4

Παρασκευή 10 Ιουλίου 2015

ΕΛΛΑΔΑ - Ε.Ε.





ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΤΕ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ Ε.Ε.. Η ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΗΣ.
ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ  ΟΜΟΙΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΤΟΤΕ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ.

Η φρικτή σφαγή των Μηλίων


 

ΤΟ 416-415 π.Χ. ο Πελοποννησιακός Πόλεμος ευρίσκεται ήδη εις το 16ο έτος του και τίποτε δεν δείχνει ποια θα είναι η κατάληξή του, έντεκα, περίπου, χρόνια αργότερα - όταν τελείωσε με πλήρη νίκη της Σπάρτης και ήττα των Αθηνών.

Τότε, το 16ο έτος του πολέμου, οι Αθηναίοι, υπό τους στρατηγούς Κλεομήδη, γιο του Λυκομήδου και Τεισία γιο του Τεισιμάχου, εξεστράτευσαν κατά της νήσου Μήλου. Είχαν μαζί τους τριάντα ιδικά τους πλοία και οκτώ συμμαχικά (έξι από τη Χίο και δύο από τη Λέσβο) και η στρατιωτική τους δύναμη απετελείτο από Αθηναίους μεν 1.200 οπλίτες, 300 τοξότες και 20 ιπποτοξότες, συμμάχους δε, κυρίως νησιώτες, 1.500 περίπου: συνολικά, δηλαδή είχαν μια δύναμη 3.000 περίπου ανδρών. Οι Μήλιοι -μας λέγει ο Θουκυδίδης- ήταν άποικοι των Λακεδαιμονίων και ηρνούντο να υποταχθούν στους Αθηναίους, όπως οι λοιποί νησιώτες. Και στην αρχή μεν του Πελοποννησιακού Πολέμου ετήρησαν ουδετερότητα και έμειναν ήσυχοι, έπειτα, όμως, πιεζόμενοι από τους Αθηναίους, που ερήμωναν το έδαφός των, περιήλθαν σε κατάσταση απροκαλύπτου πολέμου μετ' αυτών. Οι τελευταίοι, θέλοντας να ξεκαθαρίσουν -μια για πάντα- το πρόβλημα της Μήλου, εστρατοπέδευσαν έξω από τα τείχη της πόλεως και έστειλαν προς διαπραγμάτευση πρέσβεις, σε μια προσπάθεια ειρηνικής υποταγής της νήσου. Οι Μήλιοι δεν παρουσίασαν τους πρέσβεις ενώπιον του λαού, όπως γινόταν σε άλλες περιπτώσεις, αλλά, προφανώς φοβούμενοι μήπως ο λαός παρασυρθεί από τα επιχειρήματα των πρέσβεων και δεν λάβει τη σωστή απόφαση, εζήτησαν από αυτούς να εκθέσουν τον σκοπό της ελεύσεώς των προς τις αρχές του τόπου και το κυβερνητικό συμβούλιο της Μήλου.

Οι Αθηναίοι πρέσβεις, αρχίζοντας την ομιλία τους, είπαν ότι, αφού δεν πρόκειται να μιλήσουν ενώπιον του λαού, αλλά η συνδιάσκεψη θα είναι κλειστή, επιτρέπουν εις τους Μηλίους, αντί να περιμένουν το τέλος του λόγου των Αθηναίων, να απαντούν αμέσως σε κάθε σημείο του, στο οποίο διαφωνούν, εκθέτοντες την αντίθετη άποψή τους. Και ερώτησαν τους Μηλίους αν εγκρίνουν τον τρόπο αυτόν της συζητήσεως. Τότε άρχισε ένας από τους σημαντικότερους διαλόγους που έχει διασώσει η παγκόσμια Ιστορία. Πρόκειται για ένα κείμενο πολιτικού ρεαλισμού, όπως θα ιδούμε παρακάτω, από τα λίγα που μπορεί να βρει κανείς. Επί πλέον: είναι ένα από τα λίγα ιστορικά κείμενα, που έχουν διασωθεί υπό μορφήν διαλόγου - και όχι συνεχούς κειμένου ή αλλεπαλλήλων, έστω, δημηγοριών. Είναι δε ο μόνος διάλογος που περιλαμβάνεται στις "Ιστορίες" του Θουκυδίδη.


Δουλεία ή πόλεμος!

Στην αρχική παρατήρηση των Αθηναίων, οι Μήλιοι απάντησαν ειρωνικά ότι η μεγαλοφροσύνη της προτάσεώς των είναι αξία παντός επαίνου, έρχεται όμως σε αντίθεση με τα έργα των, δηλαδή με την πολεμική ενέργειά των, που ήδη έχει αρχίσει, ώστε η κατάληξη του διαλόγου θα είναι -κατά τη λογική των Αθηναίων, που θέλουν να είναι οι ίδιοι δικαστές των όσων θα λεχθούν- εάν μεν οι Μήλιοι ενδώσουν, η δουλεία, εάν δε δεν ενδώσουν, ο πόλεμος (που θα εσήμαινε, σε περίπτωση ήττας, την καταστροφή της πόλεως, τη σφαγή των αρρένων κατοίκων και τη δουλεία των γυναικοπαίδων). Είπαν, τότε, οι Αθηναίοι:
- Εάν ήλθατε στη διάσκεψη αυτή για να διεισδύσετε με εικασίες στα μυστικά του μέλλοντος ή για άλλον λόγο και όχι για να ιδείτε πώς μπορείτε να σώσετε το κράτος σας, αντιμετωπίζοντας κατά μέτωπον την παρούσα κατάσταση, τότε η συζήτηση μπορεί να παύσει. Αλλ' εάν ήλθατε για τον τελευταίον αυτόν σκοπόν, τότε να εξακολουθήσομε.
Μήλιοι: - Είναι φυσικό και συγγνωστό γι' ανθρώπους ευρισκομένους στη θέση μας, να προσφεύγουν σε πολλά επιχειρήματα και υποθέσεις. Αναγνωρίζομε, όμως, ότι αντικείμενο της συνδιασκέψεως αυτής είναι η σωτηρία μας και παρακαλούμε να διεξαχθεί η συζήτηση με τον τρόπο που προτείνετε.
Αθηναίοι: Έχει καλώς. Εμείς, εν τούτοις, δεν θα χρησιμοποιήσομε ωραίες φράσεις, υποστηρίζοντας με πολλά λόγια, που δεν πρόκειται να πείσουν κανένα, ή ότι την ηγεμονία μας αποκτήσαμε δικαίως, λόγω του ότι ενικήσαμε τους Πέρσες ή ότι επιδιώκομε την επανόρθωση αδικιών, οι οποίες έγιναν εις βάρος μας. Ζητούμε όμως και από σας να μη νομίσετε ότι θα μας πείσετε, ισχυριζόμενοι ή ότι ως άποικοι των Λακεδαιμονίων, δεν ελάβατε μέρος εις τον πόλεμο παρά το πλευρό μας, ή ότι δεν μας προξενήσατε κανένα κακό. Νομίζομε, αντιθέτως, ότι επιβάλλεται να επιδιώξομε, και σεις και εμείς, εκείνο που θεωρούμε αληθινά κατορθωτό, αφού, πραγματικά, και οι δύο γνωρίζομε ότι κατά τη συζήτηση των ανθρωπίνων πραγμάτων, το επιχείρημα της δικαιοσύνης έχει αξία μόνο μεταξύ ίσων, ότι, όμως, ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του.
(Σημ.: Στις λίγες αυτές λέξεις των Αθηναίων, όπως τις μεταδίδει ο Θουκυδίδης, περιέχεται όλη η θεωρία του πολιτικού ρεαλισμού αλλά και η θεωρία της Δημοκρατίας, κατά την οποία η αρχή της ισότητος αποτελεί τη βάση της Δικαιοσύνης).
Μήλιοι: Αλλ' αφού αναγκαζόμεθα να μιλήσομε για το συμφέρον, το οποίο εθέσατε ως βάση της συζητήσεως, παραμερίζοντας το δίκαιο, εμείς τουλάχιστον θεωρούμε χρήσιμο να μην παραγνωρίσετε το κοινό συμφέρον αλλά ν' αναγνωρισθεί ότι για τον εκάστοτε κινδυνεύοντα, το εύλογο είναι και δίκαιο και να επιτραπεί σ' αυτόν να επιδιώξει, με την πειθώ, μερικά ωφελήματα και πέραν του αυστηρού δικαίου. Αυτό, εξ άλλου, συμφέρει και σας εξ ίσου, αφού, αν ποτέ ηθέλατε ηττηθεί, η τιμωρία σας θα ήταν τόσο μεγάλη, ώστε να μπορεί να χρησιμεύσει στους άλλους ως παράδειγμα.
Αθηναίοι: Αλλά εμείς δεν ανησυχούμε για ενδεχομένη κατάλυση της ηγεμονίας μας. Γιατί επίφοβοι για τους ηττηθέντες δεν είναι εκείνοι που, όπως οι Λακεδαιμόνιοι, έχουν συνηθίσει ν' ασκούν ηγεμονία σε άλλους (άλλωστε, δεν έχομε, σήμερα, να κάνομε με τους Λακεδαιμονίους) αλλά ο πραγματικός κίνδυνος προέρχεται από ενδεχομένη εξέγερση κατά των ασκούντων την ηγεμονία και επικράτηση των υπηκόων των. Και τη φροντίδα μεν της αντιμετωπίσεως τέτοιων κινδύνων, μπορείτε να την αφήσετε σ' εμάς. Αλλά θέλομε ν' αποδείξομε, ακριβώς, ότι ήλθαμε εδώ για το συμφέρον της ηγεμονίας μας και ότι σκοπός των όσων θα ειπούμε είναι η σωτηρία της πόλεώς σας. Διότι επιθυμούμε να επιτύχομε την εφ' υμών ηγεμονία ακόπως και να μην καταστραφείτε, προς το κοινόν συμφέρον και των δύο μας.


Σας θέλουμε "εχθρούς"

Μήλιοι: Αλλά πώς είναι δυνατόν να είναι εξ ίσου συμφέρον για εμάς να γίνομε δούλοι, και συγχρόνως να είναι δικό σας συμφέρον να γίνετε κυρίαρχοί μας;
Αθηναίοι: Διότι σας παρέχεται η ευκαιρία να υποταχθείτε, αποφεύγοντας τα έσχατα δεινά, εμείς δε, θα ωφεληθούμε μη καταστρέφοντάς σας.
Μήλιοι: Ώστε, δεν θα μας δεχθείτε να είμεθα φίλοι σας και όχι εχθροί σας, αλλά να διατηρήσομε την ειρήνη και την ουδετερότητά μας;
Αθηναίοι: Όχι. Γιατί η έχθρα σας μας βλάπτει πολύ λιγότερο από τη φιλία σας. Και τούτο διότι εις τα όμματα των υπηκόων μας, η φιλία σας θα είναι τεκμήριο αδυναμίας, ενώ το μίσος σας θα είναι τεκμήριο ότι είμαστε ισχυροί.
Μήλιοι: Ώστε, λοιπόν, τέτοια αντίληψη του πρέποντος έχουν οι υπήκοοί σας, ώστε να θέτουν σε ίση μοίρα εκείνους, που δεν συνδέονται με σας με κανένα δεσμό, με εκείνους που είτε είναι άποικοί σας, όπως συμβαίνει με τους περισσότερους, είτε μετέπεσαν σε τάξη υπηκόων γιατί αποστάτησαν;
Αθηναίοι: Όσον αφορά στα επί του δικαίου στηριζόμενα επιχειρήματα, θεωρούμε ότι και σεις και εμείς δεν στερούμεθα τέτοιων, νομίζουμε όμως ότι όσοι διατηρούν την ελευθερία των οφείλουν τούτο στη δύναμή των, εμείς δε δεν επιτιθέμεθα κατ' αυτών, ένεκα φόβου.
(Σημ.: Άλλο σοβαρό δίδαγμα πολιτικού ρεαλισμού και διεθνούς πολιτικής: Αν θέλεις να διατηρήσεις την ελευθερία σου, φρόντιζε να είσαι ισχυρός. Γιατί, όπως η φύση, έτσι και η πολιτική δεν ανέχεται το κενόν. Όταν οι άλλοι ανακαλύψουν ότι είσαι αδύνατος, θα σπεύσουν να σου στερήσουν την ελευθερία σου κατά τον έναν ή τον άλλο τρόπο).
Ώστε, η υποταγή σας, αφού άλλωστε και νησιώτες είσαστε και ασθενέστεροι από άλλους, όχι μόνο θα επεξέτεινε την ηγεμονία μας, αλλά και θα απεδείκνυε ότι δεν είσθε ανώτεροι από εμάς, που είμαστε κυρίαρχοι της θαλάσσης.
Μήλιοι: Αλλά δεν νομίζετε, ότι τέτοια ασφάλεια παρέχει η πολιτική, που εμείς προτείνομε; Γιατί οφείλομε και πάλι, αφού μας βγάζετε από το έδαφος των επί του δικαίου στηριζομένων επιχειρημάτων και μας επιβάλλετε να υποταχθούμε στο συμφέρον σας, να σας εξηγήσομε ποιο είναι το δικό μας συμφέρον και να προσπαθήσομε να σας πείσομε να το αποδεχθείτε, αν τούτο συμβαίνει να είναι συγχρόνως και δικό σας. Διότι, πώς είναι δυνατόν να μην κάνετε εχθρούς σας, όσους τυχόν είναι σήμερα ουδέτεροι, όταν, βλέποντας αυτοί την τύχη μας, αντιληφθούν, ότι θα έλθει ημέρα, κατά την οποία θα επιτεθείτε και κατ' αυτών; Και με την πολιτική σας αυτή, τι άλλο κατορθώνετε, παρά να ενισχύσετε εκείνους που είναι ήδη εχθροί σας και να στρέψετε εναντίον σας, παρά τη θέλησή των, εκείνους που ούτε σκέφθηκαν ποτέ να γίνουν εχθροί σας;
Αθηναίοι: Καθόλου. Διότι επικίνδυνοι εχθροί μας δεν είναι κυρίως όσοι, κατοικώντας επί της στερεάς, απολαύουν ασφαλώς την ελευθερία των και, ως εκ τούτου πολύ θα σκεφθούν πριν λάβουν προφυλακτικά εναντίον μας μέτρα, αλλ' οι νησιώτες, και όσοι απ' αυτούς είναι ανεξάρτητοι όπως σεις, και όσοι είναι ήδη ερεθισμένοι λόγω της ακουσίας υποταγής των υπό την κυριαρχία μας. Γιατί αυτοί παρασυρόμενοι, συνήθως, από απερισκεψία, είναι δυνατόν να περιαγάγουν και τους εαυτούς των και εμάς σε προφανή κίνδυνο.


"Πριν γίνουμε δούλοι"

Μήλιοι: Αλλ' εάν αντιμετωπίζετε μεγάλους κινδύνους, και σεις για να μη στερηθείτε της ηγεμονίας σας και οι ήδη υπήκοοί σας για ν' απαλλαγούν από αυτήν, είναι προφανές ότι εμείς, που είμαστε ακόμη ελεύθεροι, θα είμαστε πολύ ποταποί και άνανδροι εάν δεν δοκιμάζαμε τα πάντα προτού γίνομε δούλοι.
Αθηναίοι: Όχι, εάν θελήσετε μόνο να σκεφθείτε νηφάλια. Διότι δεν ανταγωνίζεσθε προς ίσους περί ανδρείας, ώστε η υποχώρησή σας να συνεπάγεται καταισχύνη αλλά πρόκειται να σκεφθήτε για την ίδια τη σωτηρία μας, η οποία θα έλθει αν αποφύγετε ν' αντιταχθήτε στους πολύ ισχυροτέρους.
Μήλιοι: Γνωρίζομε όμως ότι κάποτε οι τύχες του πολέμου επιμερίζονται με περισσότερη ισότητα μεταξύ των αντιπάλων, από όσο θα μπορούσε κανείς να περιμένει αποβλέποντας στην άνιση δύναμή τους. Και για εμάς, η μεν άμεση υποχώρηση σημαίνει απώλεια κάθε ελπίδας, ενώ, αν πολεμήσομε, υπάρχει ακόμη ελπίδα να μείνομε σώοι.
Αθηναίοι: Η ελπίδα είναι πράγματι παρηγοριά σε ώρα κινδύνου και όσες φορές κανείς, στηριζόμενος σ' αυτήν, διακινδυνεύει μόνο ό,τι έχει ως περίσσευμα, τότε αυτή φέρει μεν βλάβη αλλ' όχι και πλήρη καταστροφή. Αλλ' όταν η άκρατη φύση της ελπίδας παρασύρει κάποιον στο να ρίξει τον περί των όλων κύβο, τότε μόνο αντιλαμβάνεται αυτός την αληθινή φύση της, όταν η καταστροφή έχει ήδη επέλθει και, όταν ο παθών λάβει την πείρα της, τίποτε δεν έχει πλέον απομείνει για να προφυλαχθεί εναντίον της. Μη θελήσετε να πάθετε τούτο σεις που είσθε ασθενείς και των οποίων η ύπαρξη εξαρτάται από μια ροπή της πλάστιγγος. Και μην κάμετε όπως οι πολλοί, που ενώ μπορούν ακόμη να σωθούν με ανθρώπινα μέσα, μόλις περιέλθουν σε αμηχανία και εγκαταλειφθούν από τις φανερές ελπίδες καταφεύγουν σε ελπίδες χιμαιρικές, τη μαντική και τους χρησμούς και άλλα παρόμοια, όσα, διεγείροντας ελπίδες, οδηγούν στον όλεθρο.
Μήλιοι: Να είσθε βέβαιοι ότι και εμείς αντιλαμβανόμεθα πόσο δύσκολο είναι ν' αγωνισθούμε κατά της δυνάμεώς σας συγχρόνως και κατά της τύχης, εάν αυτή δεν είναι αμερόληπτη. Πιστεύομε όμως, ως προς μεν την τύχη, ότι δεν θα τεθούμε από τους θεούς σε θέση μειονεκτική, αφού, ενώ είμαστε ευσεβείς, αντιμετωπίζομε αδίκους, ως προς δε την ανεπάρκεια των δυνάμεών μας, ότι θα τη συμπληρώσει η ομοσπονδία των Λακεδαιμονίων, που είναι υποχρεωμένη να μας βοηθήσει, και αν όχι για άλλο λόγο, τουλάχιστον και χάρη στη συγγένειά μας προς αυτούς και από εντροπή. Και γι' αυτό, το θάρρος μας δεν είναι τόσο παράλογο, όσο ίσως υποθέτετε.


Όλα για το συμφέρον

Αθηναίοι: Αλλά και εμείς νομίζομε, ότι δεν θα μας λείψει η εύνοια των θεών. Διότι, εις ό,τι ζητούμε και πράττομε, καθόλου δεν απομακρυνόμεθα από ό,τι οι άνθρωποι πιστεύουν εν σχέσει προς τις θρησκευτικές των πεποιθήσεις ή από τις ανθρώπινες επιθυμίες και τους σκοπούς των. Καθόσον, ως προς τους θεούς μεν πιστεύομε, ως προς δε τους ανθρώπους καλώς γνωρίζομε, ότι, ωθούμενοι από ακάθεκτη φυσική ορμή, άρχουν παντού, όπου η δύναμή των είναι επικρατέστερη. Τον νόμο αυτόν, ούτε εμείς εθέσαμε, ούτε πρώτοι εμείς εφαρμόσαμε. Τον ευρήκαμε ισχύοντα και θα τον κληροδοτήσομε ισχύοντα αιωνίως, γνωρίζοντας ότι και σεις, επίσης, και κάθε άλλος, εάν είχατε όση εμείς δύναμη, θα εκάμνατε το ίδιο. Και ως προς μεν την ευμένεια των θεών, έχομε έτσι κάθε λόγο να μη φοβόμαστε ότι θα βρεθούμε σε μειονεκτική θέση. Όσον αφορά όμως στις προσδοκίες σας για τους Λακεδαιμονίους, με βάση τις οποίες πιστεύετε ότι αυτοί θα σας βοηθήσουν ωθούμενοι από το αίσθημα της δικής τους τιμής, εάν μακαρίζομε την απλότητά σας, δεν ζηλεύομε, όμως την ανοησία σας. Διότι αναγνωρίζομε, πράγματι, ότι οι Λακεδαιμόνιοι απέναντι στους εαυτούς των και τους εγχωρίους θεσμούς των δείχνονται κατ' εξοχήν ευάρεστοι, ως προς τη συμπεριφορά των όμως απέναντι των άλλων, μολονότι πολλά θα είχε κανείς να ειπεί, μπορεί πολύ καλά να τα συγκεφαλαιώσει λέγοντας ότι διακρίνονται περισσότερο από όλους τους ανθρώπους που γνωρίζομε, ως ταυτίζοντες το ευχάριστο με το έντιμο και το συμφέρον με το δίκαιον. Και τέτοια αντίληψη, ελάχιστα με την αλήθεια ανταποκρίνεται προς τις παρούσες ανόητες ελπίδες σας σωτηρίας.
Μήλιοι: Αλλ' εμείς, ένεκα ακριβώς του λόγου αυτού πιστεύομε, προ πάντων, ότι οι Λακεδαιμόνιοι, χάριν του ιδίου του συμφέροντός των, δεν θα θελήσουν να εγκαταλείψουν τους Μηλίους, που είναι άποικοί των, και να καταστούν έτσι προς μεν τους Έλληνες φίλους των ύποπτοι, προς δε τους εχθρούς των ωφέλιμοι.
Αθηναίοι: Αλλά, δεν νομίζετε ότι το συμφέρον συμβαδίζει με την ασφάλεια, ενώ η άσκηση της δικαιοσύνης και της τιμής συνεπάγεται κινδύνους, τους οποίους οι Λακεδαιμόνιοι αποφεύγουν, ως επί το πλείστον, ν' αντιμετωπίζουν;
Μήλιοι: Αλλά και τους κινδύνους τούτους φρονούμε ότι θ' αναλάβουν οι Λακεδαιμόνιοι προθυμότερα χάριν ημών και ότι θα θεωρήσουν αυτούς λιγότερο επισφαλείς, παρά αν επρόκειτο ν' αναληφθούν χάριν άλλων, καθόσον, εάν λάβομε ανάγκη της συνδρομής των, ευρισκόμεθα πλησίον της Πελοποννήσου και, ένεκα της κοινότητος των πολιτικών φρονημάτων, είμαστε άξιοι περισσότερης εμπιστοσύνης από άλλους.


Το ψευδές αίσθημα της τιμής!

Αθηναίοι: Αλλ' εκείνο στο οποίο εμπιστεύεται ο προσκαλούμενος ν' αγωνισθεί παρά το πλευρόν άλλου, δεν είναι η εύνοια του προσκαλούντος, αλλ' η τυχόν υπεροχή αυτού σε πραγματική δύναμη. Στην υπεροχή αυτή αποβλέπουν, πολύ περισσότερο μάλιστα από κάθε άλλον, οι Λακεδαιμόνιοι, οι οποίοι τόσο λίγο εμπιστεύονται τα δικά τους μέσα, ώστε μόνο μετά πολλών συμμάχων εκστρατεύουν εναντίον των γειτόνων των. Και για τον λόγο αυτόν, δεν είναι πιθανόν ότι θα διαπεραιωθούν σε νήσο, εφ' όσον εμείς κυριαρχούμε στη θάλασσα.
Μήλιοι: Αλλ' έχουν συμμάχους, τους οποίους μπορούν να στείλουν. Το Κρητικό πέλαγος, εξ άλλου, είναι ευρύ και η δι' αυτού σωτηρία αυτών που θέλουν να διαφύγουν την προσοχή ευκολότερη παρά τη σύλληψή των από τους κυριαρχούντες στη θάλασσα. Αλλά και αν απετύγχαναν σ' αυτό, θα μπορούσαν να στραφούν κατά του δικού σας εδάφους και εναντίον των λοιπών συμμάχων σας, μέχρι των οποίων δεν έφθασε τυχόν ο Βρασίδας.
[Σημ. Λακεδαιμόνιος στρατηγός, ο οποίος το 8ον έτος του Πελοποννησιακού Πολέμου (424-423 π.Χ.) εξεστράτευσε στη Χαλκιδική και κατέλαβε την Αμφίπολη κ.λπ.].
Και τότε θα έχετε ν' αγωνισθείτε όχι για την κατάκτηση χώρας που δεν σας ανήκει, αλλά για πράγματα που σας ενδιαφέρουν αμεσότερα, δηλαδή για την άμυνα των δικών σας συμμάχων και της δικής σας γης.
Αθηναίοι: Είναι ενδεχόμενο να συμβεί το ένα ή το άλλο από αυτά. Αλλά από τέτοια ενδεχόμενα έχομε εμείς ήδη πείρα. Εξ άλλου, δεν αγνοείτε και σεις, ότι οι Αθηναίοι ποτέ δεν απεσύρθησαν από καμιά πολιορκία από φόβο τρίτου. Παρατηρούμε εν τούτοις, με λύπη μας, ότι, μολονότι εδηλώσατε ότι κυρία μέριμνά σας θα είναι η σωτηρία της πόλεώς σας, σε όλη αυτή τη μακρά συζήτηση δεν είπατε τίποτε επί του οποίου στηριζόμενος εχέφρων άνθρωπος θα ενόμιζε ότι μπορεί να σωθεί. Αλλά το ισχυρότατο έρεισμά σας είναι μελλοντικές ελπίδες, ενώ τα υπάρχοντα μέσα σας, αντιπαραβαλλόμενα προς ό,τι ευρίσκεται ήδη παραταγμένο εναντίον σας, είναι ανεπαρκή για να σας εξασφαλίσουν τη σωτηρία. Και θα δείξετε πολύ παραλογισμό εάν, αφού αποσυρθούμε, δεν θελήσετε, όπως έχετε ακόμη καιρό, να φθάσετε σε διαφορετική απόφαση, σωφρονέστερη από την παρούσα στάση σας. Διότι δεν μπορούμε να υποθέσομε ότι θα τείνετε το αυτί σας προς το ψευδές εκείνο αίσθημα τιμής, το οποίο καταστρέφει τόσες φορές τους ανθρώπους, όταν αντιμετωπίζουν κινδύνους προφανείς και γι' αυτό ατιμωτικούς.
Γιατί πολλούς -μολονότι μπορούν ακόμη να ιδούν εγκαίρως πού φέρονται- παρασύρει η καλουμένη τιμή, με το δελεαστικό της όνομα, ώστε, γινόμενοι θύματα μιας λέξεως, να περιπέσουν πράγματι εκουσίως σε αθεράπευτες συμφορές και να επισύρουν επί πλέον, από μόνοι των, αίσχος, που είναι τόσο μάλλον ατιμωτικό, όσο είναι αποτέλεσμα μωρίας και όχι ατυχίας. Τούτο θ' αποφύγετε σεις, εάν δειχθήτε φρόνιμοι. Ούτε θα θεωρήσετε εξευτελιστικό να υποκύψετε σε μεγάλη δύναμη, η οποία σας προτείνει όρους επιεικείς, προσφέροντας σε σας να γίνετε σύμμαχοί της και να διατηρήσετε τη χώρα σας, καταβάλλοντας φόρο υποτελείας. Και όταν σας δίνεται η εκλογή μεταξύ πολέμου και ασφαλείας, δεν θα θεωρήσετε ότι η αξιοπρέπεια σας επιβάλλει να επιμείνετε ισχυρογνωμόνως στη χειρότερη λύση. Καθόσον, εκείνοι συνήθως ευδοκιμούν, όσοι απέναντι μεν των ίσων δεν υποκύπτουν, προς δε τους ανωτέρους συμπεριφέρονται καλώς και προς τους υποδεεστέρους δείχνονται επιεικείς. Σκεφθείτε λοιπόν εκ νέου, όταν εμείς αποσυρθούμε, και μη λησμονείτε ότι πρόκειται να κρίνετε για την τύχη της μιας και μόνης πατρίδος σας και με μια απόφαση, από την οποία εξαρτάται η καλή ή κακή της τύχη.

Μετά το μάθημα αυτό πολιτικού ρεαλισμού, οι Αθηναίοι απεχώρησαν από τη συνδιάσκεψη και περίμεναν την απάντηση των Μηλίων. Και οι Μήλιοι, αφού διασκέφθηκαν για λίγο μόνοι τους, απήντησαν τα εξής: "Ούτε την πρώτη απόφασή μας μεταβάλλομε, Αθηναίοι, ούτε θα θελήσομε, εις διάστημα ολίγων στιγμών, να στερηθούμε την ελευθερία πόλεως, την οποία κατοικούμε επί επτακόσια ήδη έτη. Στηριζόμενοι τουναντίον και εις την τύχη, η οποία, κατά θεία συγκατάβαση, μας επροφύλαξε μέχρι τώρα, και εις την βοήθεια των ανθρώπων και δη των Λακεδαιμονίων, θα προσπαθήσουμε να σωθούμε. Σας προτείνομε, όμως, να δεχθήτε τη φιλία και ουδετερότητά μας και ν' αποσυρθήτε από το έδαφός μας, αφού συνομολογήσομε ειρήνη, η οποία θα κριθεί συμφέρουσα για αμφοτέρους."

Η απάντηση αυτή των Μηλίων δεν ήταν εντελώς στερημένη βάσεως - μολονότι πολύ ριψοκίνδυνη εν όψει της θανάσιμης απειλής, που επικρεμόταν επί των κεφαλών των. Και τούτο γιατί και προηγουμένως, κατά το έκτο έτος του Πελοποννησιακού Πολέμου (426-425 π.Χ.), οι Αθηναίοι είχαν επιχειρήσει κατά της Μήλου, στέλνοντας μοίρα εξήντα πλοίων και δύο χιλιάδες οπλίτες, υπό την αρχηγία του Νικίου, γιου του Νικηράτου. Ήθελαν να εξαναγκάσουν τους Μηλίους να ταχθούν με το μέρος τους στον πόλεμο αλλ' αυτοί, αν και νησιώτες, ηρνούντο να υποταχθούν στους Αθηναίους και δεν ήθελαν να λάβουν μέρος στη συμμαχία των. Επειδή όμως, μολονότι οι Αθηναίοι ερήμωναν τη γη των, οι Μήλιοι δεν υπέκυπταν, οι πρώτοι απέπλευσαν τότε, το έκτο έτος του πολέμου, από τη Μήλο και εστράφησαν σε άλλες πολεμικές επιχειρήσεις στον Ωρωπό, στην Τανάγρα κ.λπ. Τώρα όμως, το 16ο έτος του πολέμου, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Και οι Αθηναίοι, αποχωρώντας τώρα οριστικά από τη συνδιάσκεψη, είπαν:"Εάν κρίνομε λοιπόν από την απόφασή σας αυτή, είσθε οι μόνοι, οι οποίοι κρίνετε καθαρότερα τα μέλλοντα παρά τα προ των οφθαλμών σας ευρισκόμενα και, παρασυρόμενοι από την επιθυμία σας, βλέπετε τα αόρατα, σαν να είχαν πραγματοποιηθεί ήδη. Εστηρίξατε τα πάντα εις τους Λακεδαιμονίους, και τύχη και ελπίδες, και θα χάσετε τα πάντα".


...Φρικτή σφαγή

Οι Αθηναίοι πρέσβεις επέστρεψαν εις το στρατόπεδο και οι στρατηγοί, αφού ήταν πλέον βέβαιο, ότι οι Μήλιοι δεν υποχωρούν, άρχισαν αμέσως να κατασκευάζουν τείχος γύρω από την πόλη των Μηλίων, αφού κατένειμαν το έργο μεταξύ των αποσπασμάτων των διαφόρων πόλεων. Όταν ετελείωσαν το τείχος, άφησαν απόσπασμα αθηναϊκού και συμμαχικού στρατού για να πολιορκεί από ξηρά και θάλασσα την πόλη και ανεχώρησαν, με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού. Επωφεληθέντες οι Μήλιοι, κατέλαβαν με νυκτερινή έφοδο το μέρος του περιτειχίσματος των Αθηναίων, όπου ήταν η αγορά των, εφόνευσαν μερικούς Αθηναίους και αφού εισήγαγαν στην πόλη των σίτο και όσα άλλα χρήσιμα μπόρεσαν, απεσύρθησαν και έμειναν αδρανούντες. Έπειτα από αυτό οι Αθηναίοι εβελτίωσαν την επιτήρησή τους. Έτσι, τελείωσε το θέρος.
Κατά τον επακολουθήσαντα χειμώνα, οι Μήλιοι κατέλαβαν πάλι και άλλο μέρος του αθηναϊκού περιτειχίσματος, το οποίο εφρουρείτο από ανεπαρκή δύναμη. Μετά από αυτό, εστάλη από την Αθήνα και άλλος στρατός υπό την αρχηγία του Φιλοκράτους, γιου του Δημέου. Ο αποκλεισμός έγινε πλέον στενότατος και συγχρόνως μερικοί από τους Μηλίους ήλθαν σε μυστικές συνεννοήσεις με τους Αθηναίους. Φαίνεται, ότι όλοι οι Μήλιοι δεν ήταν σύμφωνοι με την αδιάλλακτη στάση των αρχόντων των. Έτσι, τελικά οι Μήλιοι αναγκάσθηκαν να παραδοθούν στη διάκριση των Αθηναίων. Και αυτοί κατέσφαξαν όλους τους ενηλίκους άνδρες, ενώ τα γυναικόπαιδα επούλησαν ως δούλους. Έπειτα δε, έστειλαν πεντακοσίους Αθηναίους πολίτες και εποίκισαν τη Μήλο με νέο πληθυσμό. Μία από τις σκληρότερες γενοκτονίες της αρχαίας ελληνικής ιστορίας είχε συντελεσθεί. Και απετέλεσε ένα στίγμα της Αθηναϊκής Συμπολιτείας, που τόσο προωθημένη ήταν, από πολλές απόψεις, στον πολιτισμό. Πέραν αυτού όμως,ο διάλογος Αθηναίων και Μηλίων έμεινε στην ιστορία ως μοναδικό δείγμα πολιτικού ρεαλισμού (ίσως και κυνισμού, αναλόγως του πώς θα το ιδεί κανείς) από πλευράς Αθηναίων. Και στη σημερινή εποχή βλέπουμε περιπτώσεις, όπου οι λόγοι των Αθηναίων θα μπορούσαν να είχαν ειπωθεί από συγχρόνους πολιτικούς και στρατιωτικούς μεγάλων δυνάμεων.

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΒΑΤΗΓΟ ΝΑΥΤΙΛΙΑ. ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΓΡΑΜΜΗ.


Η Attica Group Ανακοινώνει τη Λήψη Άδειας από τις ΗΠΑ για την Παροχή Υπηρεσιών Θαλασσίων Μεταφορών στην Κούβα


Η Attica Group Ανακοινώνει τη Λήψη Άδειας από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για την
Παροχή Υπηρεσιών Θαλασσίων Μεταφορών στην Κούβα
Η Attica Group προσδοκά:
– Την Επέκταση της Διεθνούς Παρουσίας της
– Την Παροχή Εξαιρετικών Μεταφορικών Υπηρεσιών ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κούβα
Η ATTICA Α.Ε. ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ (ATHEX:ATTICA) (“Attica Group”), η μεγαλύτερη Ελληνική εταιρεία παροχής υπηρεσιών θαλασσίων επιβατικών μεταφορών και μέλος της Marfin Investment Group (MIG), ανακοινώνει τη λήψη ειδικής άδειας από το καθ’ ύλην αρμόδιο U.S Department of the Treasury’s Office of Foreign Assets Control (OFAC), για την παροχή υπηρεσιών μεταφορών με επιβατηγά πλοία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και την Κούβα, μέσω της κατά 100% αμερικανικής θυγατρικής της Superfast Ferries (USA) LLC. Η ATTICA GROUP έχει ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία υποβολής αίτησης προκειμένου να της χορηγηθούν οι απαραίτητες κανονιστικές και άλλες άδειες και από την κυβέρνηση της Κούβας.
Η επιτυχημένη λειτουργικά και οικονομικά δραστηριοποίηση του Ομίλου Attica στην Ελλάδα αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Νότιας Ευρώπης, προσέφερε το υπόβαθρο για αυτήν την πρωτοβουλία διεύρυνσης των διεθνών δραστηριοτήτων του Ομίλου. Η γραμμή ΗΠΑ-Κούβα επιτρέπει στην Attica Group να «χτίσει» επάνω στη μακρά εμπειρία της στο χώρο των θαλασσίων επιβατικών μεταφορών, εφαρμόζοντας τη μοναδική τεχνογνωσία που κατέχει από τη δραστηριοποίησή της σε αναπτυγμένες και ανταγωνιστικές αγορές, στην ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά ΗΠΑ – Κούβας.
Ο υπερσύγχρονος και τεχνολογικά εξελιγμένος στόλος 13 πλοίων της Attica Group, περιλαμβάνει πολλές ιδανικές επιλογές για την εξυπηρέτηση της γραμμής ΗΠΑ-Κούβας. Έκαστο εκ των δύο πλοίων που κατ’ αρχάς έχουν προκριθεί για το συγκεκριμένο δρομολόγιο, έχει χωρητικότητα 1.700 επιβάτες, 700 κλίνες και 2.000 γραμμικά μέτρα γκαράζ, μεταφορικής ικανότητας περίπου 570 Ι.Χ. αυτοκινήτων. Τα πλοία διαθέτουν εστιατόρια, καταστήματα, πισίνα, μπαρ, χώρο απασχόλησης παιδιών (playroom) και άλλες οικογενειακές δραστηριότητες.
Ο CEO του Ομίλου ATTICA Σπύρος Πασχάλης δήλωσε: «Είμαστε ευτυχείς για την χορήγηση της άδειας από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και είμαστε ενθουσιασμένοι με την προοπτική να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας στην ιστορικά σημαντική θαλάσσια σύνδεση ΗΠΑ – Κούβας. Η εξωστρέφεια ανέκαθεν υπήρξε χαρακτηριστικό γνώρισμα της ATTICA GROUP και η λήψη της άδειας από τις αρχές των ΗΠΑ, αποδεικνύει περίτρανα την φερεγγυότητα, στήριξη και εμπιστοσύνη που εμπνέει ο κορυφαίος Ελληνικός Όμιλος επιβατικών θαλασσίων μεταφορών στη διεθνή αγορά. Η πρότασή μας για την εξυπηρέτηση της γραμμής συνίσταται σε καθημερινά απευθείας δρομολόγια ανάμεσα στο λιμάνι του Μαϊάμι, Φλόριντα και στο λιμάνι της Αβάνας, Κούβα, απόστασης 230 μιλίων, σε λιγότερο από 10 ώρες, σε μία άνετη και ευχάριστη ατμόσφαιρα με τα συνήθη υψηλά επίπεδα υπηρεσιών της ATTICA GROUP».
Συνεχίζοντας ο κ. Πασχάλης πρόσθεσε: «Η έναρξη της γραμμής ΗΠΑ-Κούβας είναι ένα σημαντικό βήμα για την επανασύσταση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Ελπίζουμε να είμαστε στην ευχάριστη θέση να προσφέρουμε στους ταξιδιώτες την ευκαιρία να δοκιμάσουν την εμπειρία της απίστευτης ομορφιάς και πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Κούβας. Αποτελεί τιμή για τον Όμιλό μας η πίστη που η κυβέρνηση των ΗΠΑ επιδεικνύει στις υπηρεσίες μας επιλέγοντάς μας ως αξιόπιστο μεταφορέα για τη μεταφορά επιβατών και φορτίων σε έναν συναρπαστικό νέο προορισμό.
Στις δύσκολες αυτές ημέρες που διανύει η χώρα μας, o Όμιλος ATTICA υπερήφανα αποδεικνύει ότι η Ελληνική επιχειρηματικότητα δεν γνωρίζει σύνορα και διαρκώς αναζητά νέες αγορές και νέες περιοχές δραστηριοποίησης».
Η ATTICA GROUP δραστηριοποιείται στην επιβατηγό ναυτιλία μέσω των θυγατρικών της εταιριών SUPERFAST FERRIES και BLUE STAR FERRIES με συνολικά 13 πλοία που προσφέρουν σύγχρονες, υψηλού επιπέδου μεταφορικές υπηρεσίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η ATTICA GROUP είναι μέλος του Ομίλου Marfin Investment Group, του μεγαλύτερου ελληνικού επιχειρηματικού ομίλου.
Το Διοικητικό Συμβούλιο